Sitemizde 15 kategori'de 710 adet yazı yazılmış ve 222 yorum bulunmaktadır.

Oca 212016
 

asssKocaman elleri ile kavradı kendi göğsünü.. Minicik yüreği avuçlarında atıyordu.. Sıkıp parçalamak geldi bir an içinden.. Bir daha atmasın, bir daha hissetmesin, bir daha sevmesin.. Tüm acılarımın kaynağı o diye düşündü.. Ne söz dinlemişti şimdiye kadar, ne de seçim hakkı tanımıştı ona.. Öylesine gereksiz kişiler için delicesine atmıştıki..

Kulaklık kulağımda, çalan ipek yolunun müziği/kitaro, ellerim klawyede nereye gidiyorsa dokunuyorum.. İçimdekileri elimden geldiğince dökmek, rahatlamak için.. Ne kadar becerebileceksem artık.. Açın müziğin sesini üstten.. Ben yazarken ne hissetimse sizde okurken hissedersiniz belki.. Sessiz olsun ama ortam.. Mümkünse bir başınıza..

Bir kuş misali duygularım.. Sürekli maviliklerde uçan.. Kanatları yoruldukça süzülme yaşayan.. Sürekli gözlerim etrafta.. Konacak sağlam bir dal bakınmakta.. Öylesine uzun zamandır aramaktaki bunu, artık ümidi kesmiş.. Bir an gelecek ömür bitecek, gözler kapanacak, dümdüz aşağıya çakılacakmış misali.. Ruhumun kanatları var benim.. Masmavi gökyüzü ile aynı renkte..Kimse farketmiyor baktığında..

Sendin o.. Belkide değildin.. Kim olduğunu bile unuttum çoktan.. Nerede karşıma çıkacağınıda bilmiyorum.. Çıktığında taklalar atacak gökyüzünde ruhum.. Bir su misali akacak yüreğim sana.. Senin sevgi ile karşılayacağından emin olarak.. Hiçbir şeyi umursamadan geleceğim yanı başına, sessizce.. Dizinin dibinde sana hayranca bakacağım, yüreğimin gözleri ile.. Saçlarını, ellerini, kulaklarını, burnunu inceleyeceğim.. Gözlerinde kilitlenip, ruhumun kendinden geçemesini yaşayacağım.. Birşey demene gerek yok.. Sadece beklediğim gibi bakman yeter..

Sessizliğin canhıraş çığlığıyım ben.. Duyabilenin anlayacağı, kimden geliyor bu ses diye merak edip görebileceği.. Çığlıklarımın anlamını bilmeyenler zaten duymaz, duysada sadece sessizliği görür bende kocaman.. Zifiri karanlığı çığlıklarımla yırtmaya çalışam bir ben ve duyamayan herkez.. Alıştım.. Alıştım artık böyle yaşamaya..


Geçtiğim yollarda izim yok benim.. Siliyorum hepsini.. Geçmişe dair ne varsa yok ediyorum birer birer hayatımdan.. Yeni bir ben, yeni bir benlik lazım kasvetlerimi yok etmek için bana.. Kısa bir alkol molası ile değil, hiç olmamışcasına.. Kendimle savaşlar veriyor, galibiyetler yaşıyorum.. Acısı sızım sızım sızlıyor.. Vazgeçmiyorum.. Bir tek ben varım kendime sahip olabildiğim… Biliyorum.. Sıkı sıkı sarılıp kendime, sızılarım için teselli veriyorum..

Uykularım hafif benim.. Rüyalarım yitik.. Hayallerim harap.. Her gece son gecem gibi uyuyup, her yeni güne elvedalar ile başlıyorum.. Sağ elimin avucuna kına yakıp, bir ümitle var olmasını düşündüğüm yaratana kavuşmanın hayalleri ile yoğruluyor duygularım.. Bir babam vardı bir zamanlar, şimdi hiç olmamışçasına yok.. Bende kendim için bir vardım bir yokum olmayı istiyorum..

Duygularımı gizleyemediğim anlarımda var.. Bir papatya gördüğümde, kimsenin olmadığı kumsalda yanlız başıma oturup dalga seslerini dinlediğimde, yaşlı bir ağacın gövdesine sırtımı verip oturduğumda, hafif bir rüzgar yüzümü okşarcasına estiğinde, odamda yanlız başıma kalıp sigaramı yakıp camdan baktığımda… Kimsenin görmediği, bilmediği hallerim bunlar.. Bana özel, bana ait, sadece kendimle başbaşa, huzur denen olgunun koluma girdiği anlar..

Eksiğim yok hayatımda.. İyi, mutlu, sevgi dolu bir ailem var.. Çok lüx olmasada işten çıktığımda koşa koşa geldiğim huzur dolu bir evim.. Birtek eksik bu yolu benimle birlikte gidecek biri.. Olsunda nasıl olursa olsun şeklinde değil, baktığımda mutlu olacağım, içimde kelebekler uçuracak biri.. Elimde bir demet çiçekle yada bir pazar torbası ile keyifle gelebileceğim biri..

Varmıki böyle biri?..

Wattpad`de de vardır..


About Adnan DAN

Aslında çokta özel biri değilim.. Biraz ukala olduğumu söylerler.. Bildiğimi anlayabilen insanlara sunmayı severim.. Sürekli sorgulama modundayım.. Neden dünyadayız, nereye gideceğiz, bu kadar basitmi yaşamak, vs. vs.. Cevaplarını bulamadığım onlarca sorum var.. Gerçekten dost bildiğim insanların sayısı bir elimin parmaklarının sayısını geçmez.. Onlarca insan arasında kendimi hep yanlız hissederim.. Ben insanım.. Adımı Adnan koymuşlar, soyadımsa zaten otomatik olarak eklenmiş DAN olarak.. Kuralları sevmem.. Ama uymak zorunda olduğumuda bilirim.. Sevmediğim öyle çok şey yapıyorumki, bu bana mutsuzluk veriyor çok zaman.. Birini sevmeyi, aşık olmayı, ona güvenmeyi çok istiyorum.. Olmayınca olmuyor, zorlamıyorum.. Hayat garip.. Ben o gariplik içinde yüzen biriyim işte..
background