Sitemizde 15 kategori'de 709 adet yazı yazılmış ve 88 yorum bulunmaktadır.

Oca 102016
 

Noktanın Olduğu Yerdeyim

Korku dört bir yanı sardığında ürkek gözlerle bakarsın heryere.. Kontrol edemezsin hiçbirşeyi. İnanmaz, dokunmaz, görmez, anlamazsın.. Herşey yalan gelir..

Değer verdiğin duygular, inandığın değerler bir bir tepetaklak olur.. Boşlukta yol almak gibidir çok zaman hayat senin için.. Susar etrafa bakarsın anlamaz gözbebekleri ile.. Kararlar alır sonra vazgeçersin. “Acaba, neden” soruları dolanır beyninin ince kıvrımlarında.. Adımların yakınlasır birbirine,yavaslar birbirini izlemesi.. Yürümek bile zor gelir hale gelir. Nefes almak yük olur bedenine.. Sona yaklastığın son adımı atmaktan ürkersin..

Ordayım işte.. Artık yabancısı olmadığım yerde.. Nefesimin tadını hissetmek isteyipte alamadığım yerde.. Bir uçurumun kenarında sonsuzluğa baktığım yerde.. Kimsenin olmadığı, olmak istemeyeceği yanlızlıklar kervanının konakladığı.. Bir rüzgar uçuşturur bedenine bağlı duygularını.. Koparamaz ama.. Etrafımda uçuşturup; yüzüme, vucuduma, kollarıma yapıştırır birbir.. Çaresizliğim artar.. Başım önümde, gözlerim kapalı sadece hissederim bunu.. Sonra ellerimi iki yana açıp kaldırabildiğim kadar yukarı kaldırır ve sessiz çığlıklar atarım yüreğimin en derininden.. Kimse duymaz.. Bir ben.. Bir ben duyar, anlarım kendimi.. Noktaya yakın yerdesin ado derim kendime.. Virgüller bitti, ünlemler tükendi, zamirler bir bir terketti seni.. Sıkı bir yanlızlık kaldı elde bilirim..


Resimlerim soldu.. Hangine baksam soru işaretleri oluşuyor beynimde. Bumuydu resimdeki kişi? Tanıdığım, bu resmin çekildiği andaki kişimi hala o? Ben hala o adomuyum? Neden? Neden oldu bütün bunlar? Ne kalabalıktı oysa hayatın.. Koca bir sıfır çekmekmiydi hayalin? Düşüncelerim duygularımla harmanlanır.. Oyun hamuru kalan elimde son.. Artık şekil vermek istemediğim; renksiz, kokusuz.. Bir adım.. Bir adım kaldı atılcak.. Peki cesaretim varmı? Bunca adımlar atan bu yürek, son adımı atacak cesarete sahipmi peki? Bilmiyorum..

Keşke hayatım ilk başlangıca, start noktasına dönse.. Bugüne kadar yaptığım hataları tekrar yaparmıydım acaba? Tembellik ettiğim, diğerlerinin beni geçtiği noktalarda tekrar duraklar, mola verirmiydim? Gökyüzünün maviliğinin bu kadar güzel olduğunu, papatyaların baharın neşesi ile rüzgarda dansettiğini, kelebeklerin bir kaç günlük ömrünü dolu dolu yaşamayı seçtiğini, rüzgarın tenime dokunduğunda mutlu olduğumu anlamak istermiydim yine? Yaşamı tekrar sorgulayıp sonuçların beni pekte mutlu etmediğini anlamak istermiydim tekrar? Yağmurda ıslanmak beni yine mutlu edermiydi? Her kar tanesine yine hayranlıkla bakarmıydım? Yine aynı ben olmak istermiydimki?

Utangaç duygulara sahibim.. Kimsenin bilmediği.. Bir ben var benden farklı içimde.. Benimle laf kalabalığı yapıp kafamı karıştıran.. Sorgulamalarımın yönünü değiştiren.. Biliyorumki yanlış söylemiyor.. Söylemiyorda kabul etmek zoruma gidiyor.. Susturmak onu işime geliyor.. Susturdukça onu, o dahada isyankar bir şekilde sesini yükselterek “Kendine gel Ado” söylemine devam ediyor.. Noktanın olduğu yerde olmak gibi birşey benim ruh halim. Bir adım atmaya cesaretim varmı bilmiyorum. Sadece bakıyor ve düşünüyorum..

About Adnan DAN

Aslında çokta özel biri değilim.. Biraz ukala olduğumu söylerler.. Bildiğimi anlayabilen insanlara sunmayı severim.. Sürekli sorgulama modundayım.. Neden dünyadayız, nereye gideceğiz, bu kadar basitmi yaşamak, vs. vs.. Cevaplarını bulamadığım onlarca sorum var.. Gerçekten dost bildiğim insanların sayısı bir elimin parmaklarının sayısını geçmez.. Onlarca insan arasında kendimi hep yanlız hissederim.. Ben insanım.. Adımı Adnan koymuşlar, soyadımsa zaten otomatik olarak eklenmiş DAN olarak.. Kuralları sevmem.. Ama uymak zorunda olduğumuda bilirim.. Sevmediğim öyle çok şey yapıyorumki, bu bana mutsuzluk veriyor çok zaman.. Birini sevmeyi, aşık olmayı, ona güvenmeyi çok istiyorum.. Olmayınca olmuyor, zorlamıyorum.. Hayat garip.. Ben o gariplik içinde yüzen biriyim işte..
background