Sitemizde 15 kategori'de 772 adet yazı yazılmış ve 227 yorum bulunmaktadır.

Mar 052016
 

zzzzSona yaklaşıyor gibiyim, beyazımın üzerine atılan karalar gökkuşağımı yok ediyor. Renklerimi çalıyorlar an be an.

Bir Türk kahvesi kadar lezzetliydi başlarda, şimdi fincanın dibinde günlerce kalan telve gibi her şey; kurumuş, ele bulaşıyor, midemi bulandırıyor.

En güzel yörelerin, en güzel analarının evlatları için çığırdığı acı türküler gibi, kulağa hoş ama bana zor geliyor her şey.

Yoruldum *m*na koyim, çok yoruldum. Şafak sayan asker gibiyim. Bazen bir köle pazarında pazarlanıyor gibi hissediyorum kendimi, kıramadığım zincirler kaçamadığım şehirler var sanki.

Paçalarımdan kin, nefret , öfke akıyor, boynuma çaresizlik dolanmış.

Oturmuşum soğuk kaldırıma, belime soğuk yiyorum.

Yalandan gülümsüyorum lan, niye yaptığımı da bilmiyorum. Gözüm kararıyor bazen her şeyin ve herkesin üstüne gitmek istiyorum. Haddinden fazla dürüst olasım, yamuk gördüğüm her şeyi düzeltesim ve hatta düzesim geliyor.

Hiç bir şeyin yararı yok ya, sevmekten , saymaktan keyif alamaz oldum. Her birinden zararlı , yaralı , eksik çıkıyorum anasını satayım. Tutan koparıyor bi parça, tutan kullanıyor.

Bu aralar sürekli öfke patlamaları yaşıyorum, tutuyorum kendimi, deli damarım tekrar tutmasın istiyorum. Çünkü çok uzun zamandır inzivaya çekilmiş gibiyim, ama insanlar bu sakinliği yanlış anlıyor işte. Efendiliğin, iyi niyetin, kendini geliştirme çabalarımın, mantıklı hareketlerin, kendimi ısrarla doğru yolda yürümeye zorlayışımın bi tanemi artısı olmaz lan ? Kazık hep bana, g*t üstü düşmek hep bana mı yakışıyor ?

Şöyle omuzlarımı gere gere, gözümün önüne getirdiğim cibiliyetini s*ktiklerimi , önüme tek sıra dizip duvarın içinden geçen Hulk gibi içlerinden geçesim geliyor. Ensesinden tutup , senin sıfatını s*kerim deyip atomlarına ayırasım geliyor. Sonra pes etme! Diye bağıyorum kendime, dizlerin parçalandı ama kopmadı daha, devam et sürünmeye, pes etme, devam et, devam et…

Hayatım boyunca hep duygusaldım ben, eyvallah. Ama büyüdükçe neden daha duygusallaştım bilmiyorum. Olgunlaştıkça, tecrübe edindikçe daha duygusal oldum. İçimde bir sevgi yumağı sürekli, aman üzülmesin kimse , aman  bana zarar gelsin ama yeter ki kimseye bişey olmasın, ben çekerim, ben dayanırım kafası. Kafamı s*keyim kafamı…


Dayanamıyom la !

Hayatımın çok az paydasında kendimi sevdim, kendim odaklı yaşadım. O dönemler ne güzeldi, peşime takılan , ardımdan koşan insan yığını… Sonra döndüm, benle mi geliyonuz la hakket ? dedim. Sarıldım, kucakladım, sevdim.

Kimi sevdiysem ilk o s*kti beni. Ama kanata kanata, kemiklerimi kıra kıra haa…

Gönlünün ayarını s*ktiklerim. Allahsız or*spu çocukları sizi.

Çok dua ederim ben, rabbime sığınırım, geceleri yorgana sımsıkı sarılır bayılana kadar dua ederim. Adam ettiklerim tekrar düşmesin derim, aman yeter ki tekrar dolanmasın paçama, iyi olsun g*t verenler. Çünkü huyumu biliyorum, kendime güvenmiyorum. Ben yine dayanamam.

Harcadım kendimi, en güzel zamanlarımı, geleceğimi bile harcadım. Gelmişimi geçmişimi kendi salaklıklarımla harcadım.

Ben anlamıyorum lan, insanları anlamıyorum. Tamam insanız, çok hata yapıyoruz. Tamam salağız çoğumuz. Ama yine de bunun bi ayarı vardır lan, birini kandıramam ben, canını yakamam isteyerek, ne bileyim en azından canını benim için ortaya atan bi adamın a*m*na koyamam.

Sırf ben mutlu olayım diye ömrünü harcayan , şiirler yazan, gecesini gündüzünü karıştıran, üşüdüm diye bi mevsimi değiştirmediği kalan, yüzüm bi tebessümle şenlensin diye tüm gününü ve enerjisini heba eden birini sırtından bıçaklayamam, yarı yolda bırakamam lan en azından. Her şeyin, bencilliğin de , vefasızlığın da bi ölçüsü yok mudur ?

Cebime 3-5 kuruş para girsin, hak etmediğim şeyleri rahatça alayım diye gencecik insanların hayallerini , ömürlerini , enerjilerini , zamanlarını , paralarını çalamam. Ben üç beş güleyim diye bi adamı harcayamam lan. Ama harcıyolar  herkes kendi mutluluğu için seni en önden ateşe atıyor , yok artık diyosun, bu kadarda yapmazlar diye düşündüm, alamadım tedbirimi… Zaten o ipin ucunu bi kere bıraktıysan en başta, en başta taviz verdiysen kahpelere sıçtın demektir. Geri dönüşü yok artık, ya kamikaze yapacaksın ve bir patlamayla birlikte kendinle birlikte herkesi harcayacaksın, yada çeke dur paşam çeke dur, gam senin keder senin nasılsa…

Velhasıl kelam , noktaya doğru uzanıyorum. Bi tutsam atıcam kendimi içine, bitsin istiyorum artık. Sonu yok  acının, ayarı yok lan hayatın. Valla çekilmiyo bu dünya… E elimi verdiğime g*tümü kaptırıyorum. O zaman atın beni denizlere yalan dünya size kalsın amk.

Bi yerlerde bi gün bi şeyler güzel olacak diye düşünüyosun, tam yaklaşıyosun her şey serap çıkıyo. Ömrümü törpüledi herkes lan, bi Rabbim seviyo beni, hala almadı canımı yada katil etmedi. Ama bi adamın içinden çıkamadığı psikolojik harp sonrası neler yapabileceğini hep birlikte göreceğiz sanırım. Allah sonumu hayretsin.

Çünkü artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak, araftayım lan, itmiyorum kendimi hiç bi yere, bakalım nereye düşeceğim.

Zar atıyorum…

Social Media Exchange Website - Likenation

Bunlara Baktınızmı?

Ozan DEMİR

  2 Responses to “Nokta”

  1. mükemmel bir yazı fakat nokta koymak için erken Ozan her gelen sıkıntıya bir virgül koyup devam ediyoruz sonra o virgüller karşımızda şekil değiştirirken zarlarımızı atıyoruz hangi şekilde olmasını istediğimizi göstermek için 🙂

  2. Buna büyümek, tecrübe edinmek diyorlar ozancım.. Süper bir yazı idi tebrikler..

Düşünceleriniz Bizim İçin Önemlidir

%d blogcu bunu beğendi: