HoRoZz Ruhu

Son zamanlarda forum sayfamızda HoRoZz Ruhu ile ilgili tartışmalar yaşıyoruz.. Herkez kendince fikirlerini söylüyor.. İzliyorum, arada birkaç kelime ediyorum birşeyler anlaşılsın diye..Eski horozz grubu ile şimdilerde horozzda yer alanlar arasındaki farkı anlamaları için aslında çabam.. Birgun anlıyacaklar biliyorum..

Yapılan tartışmalarda birtek kişi yorumu ile aslında anlatmak istediğimi en güzel özetleyen yazan kişi oldu.. HoRoZz Ruhunun aslında çocukluğunu kaybetmemek olduğunu özetledi..

Ozan.. Yazısıda hisleride süperdi.. Hemen burdanda vereyim.. Vereğimki horozz ruhu dersi alsın herkes.. Bizi bilmeyenlerde biz kimizi anlasın.. Yazının devamındaki tüm yazı Ozan kardeşimize ait..

Bilmem kaç kişi üşenmeden bu yazıyı okuyacak , umursayacak ama ben içimden gelenleri belki anlayan olur diye yazacağım…

Öncelikle affınıza sığınarak ve tamamen kendi düşüncelerim olduğunu belirterek bende bir kaç kelam etmek istiyorum…

Adnan abinin benimle ilgili söylediği ” hayal kırıklığı ” lafı hafif bile kalıyor o konuya hiç yorum yapmayacağım yüzüm yok pişkinliğe bana verdiği emeği ve güveni ben boşa çıkardım boynum kıldan incedir ama gözünün içinede nasıl baktığımı nasıl değer verdiğimi bilir abim benim..

Ama şunu iyi bilelim ( kendi düşüncem ) Horozz.net nedir ? Paylaşımlar mı ? Mynetten alınıp kopyala yapıştır yapılan haberler mi ? tamindir den alınıp koyulan programlar mı ? yada fazlası mı ? Hayır benim için horozz ruhu burada ki sıcaklıktır insanların imdat dediğinde diğerinin ona yetişmesidir , kimsenin kimseyi ailesinden uzak tutmamasıdır…Ben yemin ederim size ne adnan abiyi ne tayfun abiyi ne türkan ablayı ne de başka tek bir ismi dahi burada kendi ailemden uzak görmedim…En yakın arkadaşlarıma dahi şakasına dahi laf söyletmedim..

Ben Horozz.net/forum ile babamı yeni kaybettiğimde 2001 yılının aralık ayında  (2002 başlarında) tanıştım kuzenimin evinde…henüz 9-10 yaşlarında idim fakat yaşıma göre daha olgun ve zor bir dönem geçiriyordum.Velhasıl kelam kuzenimin pc de forumda öyle bir heyecan ve mutlulukla dolaştığını gördüm ki ” bu da ne böyle ? ” diye merak etmekten alıkoyamadım kendimi..Sonra adnan abiyi radyo horozz’da yayında gördüm..Şarkı çalarken bir bir forum üyelerinin isimlerini sayıyordu…Aman Allah’ım ! dedim radyo da kuzenimin adı geçiyor ohaaaa ! Öyle hoş öyle mükkemmel bir ortam , o kadar sıcak bi arkadaşlık vardı ki gece olduğunda gizlice bilgisayarı açıp , yakalanmaktan korkarak üyelik açtım…Kendimi alıkoyamıyordum burda dolaşmaktan..Allah’ım inanamıyordum ya , insanlar nasıl bu kadar eğlenceli bu kadar samimi bu kadar yakın olabiliyordu birbirine ? Herkes birbirine kenetlenmişti , süper bir geyik vardı ortada..Harika bi dayanışma…Özenmemek , gıpta etmemek imkansızdı..

henüz 9-10 yaşlarında bir çocuğun (ki teknoloji cehaletinin yaygın olduğu o dönemde) kendini böylesine geliştirmiş insanlar arasında barınması zor olsa gerekti…Eh az yaramazlıkta yapmadım doğrusu..Saçma sapan başlıklar açtım ,  aptal saptal yorumlar yaptım… Forumu birbirine kattım..Kimse ”gık” demedi..Sonra bir gün adnan abi mesaj attı bana , O ulaşılmaz , erişilemez , karizmatik admin bana kendisi mesaj atmıştı hemde inanamıyordum…
O bayıldığım lafı söyledi bana ” Minik erkek msne ekle bakalım beni abisi bi konusalım seninle ” evin içinde dans ettiğimi soluk soluğa kaldığımı düşndükçe hala içim bir garip oluyor…

Konuştuk tanıştık adnan ağabeyle..Yaşımı sordu , ooo en ufak sensin forumda bayaa miniksin sen dedi..Seni yetiştirmemi birşeyler öğretmemi istermisin dedi ? uzun uzun anlattı horozz’u ve horozzcuları bana…Sanki dünyanın en güçlü adamı beni yanına almış ve bir gün benim gibi olmak ister misin ? diye sormuştu…İnanamıyordum, rüyada gibiydim…Zamanla gittikçe herkesle tanıştım, gün geldi bayrağı tayfun abiye devretti benim için , al dedi tayfun bu cocugun eti senin kemiği benim…Tayfun abide sevdi beni , zamanla bana bilmediğim pek çok şey öğrettiler , yetiştirdiler hem hayat adına hem forum bilgisi ve diğer konularda…

Hınçla çalışmaya başladım , hergün onlardan birşeyler öğrenip uyguluyordum , forum sıralamasında en üstlere çıktım , 2 gun uyumayıp birbirimizle paylaşım yarışları yaptığımızı hatırlıyorum ben… Uyumaz bilgisayar başında sabahlardım , forumda en çok online olan ben olursam beni takdir ederler diye  :) )))

Arkadaşlarım , ailem beni ”horozz” lakabıyla çağırmaya başladılar , okulda , yemekte , sokakta her yerde horozz’u anlatıyordum..Kıskanıyorlardı , kızıyorlardı bana para falan verdikleri yok baksana ne biçim kullanıyolar seni aklını yıkamışlar diye…Günüm gecem hayallerim herşeyim horozzla dolmuştu…Zamanla forumda ki herkesle kaynaştım , artık horozzdan birisi olmaya başlamıştım,birgün bende bi yerlere gelebileceğim hayali içimi gıdıklıyordu resmen…

İlk görevimi ”komedi” bölümünde moderatör olarak almıştım…Rengim yeşil olduğunda hava atmadığım insan kalmadı çevremde…Ve inanırmısınız bilmem  ,öyle bir abarttım ki o moderatörlük yetkisini aldığım ilk gün tüm komedi bölümündeki konuları tek tek açıp (bine yakın konu vardı) sabaha kadar kontrol ettim yanlış bir paylaşım varmı , görevden alırlarmı beni diye…

Adnan abiye ” abi bi konuda kıç yazıyo o küfür sayılır mı ? sileyim mi ? ” diye sorduğumda kahkahalara boğulmuştu…Sonra türkan ablamla tanıştım , ” aahahahha bayıldım ben bu cocuga ya ne sevimli şeysin sen öyle minik , seni dj yapayım mı ? ” dediğinde iş teklifi aldım sandım , elim ayağıma dolandı , heyecandan yerimde duramıyordum…Sonra benim öz ablam gibi yakın oldu bana , yeri geldi sevgilimle ilgili dertlerimi anlattım yeri geldi adnan abi bana kızdığında aramızı düzeltti…İlk yayınımda mikrofonu açık unutup ” aooooaaaooo” diye sesler yayınladım ama atmadılar beni sağolsunlar ehehehe :)

Sonra ben global moderatör oldum , co-admin oldum ve gün gelip admin dahi oldum bu forumda…Hiç bir zaman hakkımdan azını vermediler , hep fazlasını aldım şu an sahip olduğum yetki dahil ! Ama horozz işi yetki işi değil bu saatten sonra , tartışılması bence çok abes ve itici…Adnan abi kimseye hakkından azını vermedi..

İlk aşkımı ben bu forumda yaşadım , ilk hatalarım , doğrularım , anılarım , hayatımın temel taşları bu forumda oturdu..Yeri geldi kız arkadaşımla aramı yaptılar , yeri geldi ağabey ben mahallede kürt çocuklarıyla kavga ettim dediğimde sen korkma ben varım abisi dediler,yeri geldi daha 2.5 ay öncesine kadar benimle gelip hayalimdeki fotoğraf makinamı almama yardımcı oldular , yeri geldi benimle bilgisayar oyunu oynadılar vs vs say say bitmez…

Yeri geldi ben bu forumdan 3 gün ban yedim ve 3 gece yorganı başıma çekip ağladım…Yeri geldi cebime harçlık koyan yine burdaki insanlardan biri oldu , iş kurdular beni eksik etmediler , hayallerinden bile mahrum bırakmadılar beni…Bildikleri hiç birşeyi benden esirgemediler..Ben insan olabilmeyi erdemli olabilmeyi hayatı buradaki insanlardan öğrendim!

Yeri geldi meleğimsin’e birşeyler ekledim yeri geldi uslupireye hep öğrendim…Ama yeri geldi adnan ağabey aldı msn’de toplu konuşmaya bak ozan dedi bunlar yeni üyelerimiz , sen  ilgilenecek öğreteceksin…Hatırlayamadığım anlatmak istediğim tonlarca olay var bu forumla bu siteyle ve sizlerle ilgili sığmaz sayfalara…Ama ben burda büyüdüm kendimi bildim bileli burada hep vardım…Sizler kadar eski olamam yaşım elvermez..Ama hep vardım ozan ozan olalı…

İlk yetkimi aldığımda , yönetim tartışmaları kısmına girdim ” ozan adlı üye ” diye bir başlık vardı , girdim ve şunu anladım , burada gelene git denmez , herkese bir şans daha verilir…Bazıları yazmıştı ; ” forumu çok saçma kullanıyor , heryeri birbirine katıyor , neden hala yollamıyorsunuz ? ” Gözlerim doldu , sonra adnan abinin benimle ilgili yazdığı o uzun yazıyı gördüm…Bak işte o gün onu haksız cıkarmamıştım..Gerçektende istediği olgunluga ve seviyeye yükselmiştim (yaşıma göre)…

Horozz toplantılarına katıldım , her biriyle sonradan tek tek yine reel hayatta görüştüm…Bana ; ” bu sitenin veliahtı ” olabilme şansını tanıdı buradaki insanlar tüm bunlardan sonra…Benim en büyük suçum ve kusurum yaşadığım olumsuz badireleri öne sürüp(ki kendimce gerçekten yıkımlar yaşadım fakat bahane edemem asla) , horozz’dan bir süre ayrı kalıp yerimde saymak ve bu şansı tepmek oldu…

Daha yazmak istediğim o kadar anı  ve neşeli şeyler var ki… Her biriniz hakkında , tayfun abim ,  adnan abim , tarık abim ,avni abim , türkan ablam , ersin abim  , cengiz abim ve adını unuttuğum daha çok çok çok kişi hakkında yazmak isterim ama 3 saat sonra okul için kalkmam gerek ve biliyorum bu yazıyı kimse tamamen okuyamaz :D

Niye mi zırvaladım peki bu kadar ? Çünkü içimde ki Horozz ruhu ne sizi , ne de bu siteyi ölene dek anmasam dahi tükenmez..Ben herşeyin ilkini ve güzelini burada tattım…Ozan’dan horozz’u çıkartırsanız eğer işte ozaman çocukluğumu , hayallerimi , hedeflerimi , anılarımı , tecrübelerimi bana dair herşeyi eksiltirsiniz benden…

Beni tüm hatalarım için affediniz , asla ve asla ” ben hatasızım , haklıyım ” demiyorum , vurun kafama haklısınız , ama şunu biliniz ki hepinizi tek tek anlatamayacağım kadar içten ve karşılıksız seviyorum…

Forumunuzun minik erkeği…

Bu Yazıyı Paylaşın
(Henüz Oylanmamış)

Horozz Hakkında