Sitemizde 15 kategori'de 707 adet yazı yazılmış ve 80 yorum bulunmaktadır.

Mar 082016
 

alpBirde YaşarAlp isimli yazarımız vardı.. Şimdiler de ne yapar ne eder bilmiyorum ama o dönemlerde güzel yazılar yazardı.. Kendi halinde sessiz sakin biri olmasına rağmen yazıları bayağı bir fırtınalı olurdu.. Severdim onun yazılarını okumayı. Buyrun bakın yazılarından biri.. 2003 yılında yazılmış..

Yüreğimi dinlendirirken gitarın sesi, oysa inadına türküleri sevdim, türküler sevdamdır. “Dağda açan çiçek şehirde büyümüyor”. Ben ruhumla dağlardaydım. Belki ne bulut oldum ne de yağmur; ama damlaydım. Hangi nehirlere aktım! Hedefini bulamayan bir kurşun gibiyim namlulara küs. Bu şehirde düşlerimi yakıyorlar anne, günüm dediğin oğlun, ki tek oğlun eriyor. “Ben erken ölüyorum anne! ”Artık düzenli cümle kuramıyorum, her yazım norodol buhranı! Faili meçhulüm. Bulun benim katilimi!

Ama bir gün, elbet bir gün, gün yanığı öfkem su yüzüne çıkar, dayan şair senin diretmişliğindir seni yaşatan, bir goncanın açısında bulursun kendini, bir çocuğun çığlığında, bir şairin olur olmaz dizesinde, senin diretmişliğindir seni yaşatan! Bir seher vakti, günler uyurken, saatler uyurken, insanlar uyurken, kurt kuş uyurken, can annem uyurken, yüreğinin tetiğini çekersin, bir gül yangını olur öfken, herkesi bağışlarsın.. Ve o gün sen insanlara bırakıp yalnızlığını! Bir ırmak gibi akarsın ömrünün denizlerine..

Şimdi düşlerden geçiyorum, ve günlerden. Hatıraların girdabında boğuluyorum. Yüreğim özlemleri özlüyor..! Hep o yarı kayıp suretin geliyor gözlerimin önüne. Kirpiklerime set koyuyorum. Ve dayatıyorum !
Artık sakallarımda saçlarımda uzun, çayımın demi biraz daha arttı. Odam dar geliyor, bu şehir dar geliyor! Sen dar geliyorsun uykularıma. Dar günümde beklediğim yüreğime darsın! Bensiz bilirim azalırsın.. Boş aynalardaki hayal gibi yitip kalırsın.. En kolay geleni yapıp ağlarsın..sonra sonra mı ? ilklerin adamına bu sorulmaz. -ki sen bunu iyi bilirsin, bir pul koleksiyoncusunun en değerli pulu gibi; sadece eskiyip gidersin..!


Ben seni yedi yüzünle tanıyorum! Üç günlük dünyada üç günde tanıdım seni! Cümlelerin sonuna bıraktığım ünlemsin! Ne kolay vazgeçensin, bir ip cambazı gibi hayatta gidip gelmelersin. Ama bilmelisin. Zor iştir cambazlık ikinci bir şans tanımaz ya devam edersin oyuna, yada oyun biter veda edersin hayata..!

Artık yorgunum, şimdi susmak zamanıdır, susmak aşkın en yetim çağıdır. Düşlerinle kal, yüreğinle, aynalara baktığın yüzünle! Kimsenin anlamadığı hüznünle.. Ben sana kendimden hiçbir şey vermedim. Belki veremedim. Her şeyin kolay tüketildiği bu çağda, ben seni hiç tüketmedim. Ama ben çoktan tükenmiştim! Eğilmeyi bilmeyen ben, sana karşıda eğilemedim. Ahın ben de saklıdır. Bir gün, bir gün düşerim..! Zaten hayat sakallarım kadar kirliydi ve ben seni tanıdığımda ellerim ceplerimdeydi..!

Az önce sakallarımı kestim, diretmişliğimin sembolü olan sakallarımı. Alt tarafı bir sakal diyeceksin ama bilmez misin ne kadar kırılgan olduğumu ? Ne zaman ağlayan bir çocuk görsem daldığımı ? Alt tarafı çocuk..! Ne zaman yürekten bir türkü dinlesem gözlerimin dolduğunu ? Alt tarafı türkü..! Ne zaman sesini duysam içimin titrediğini ? Alt tarafı sesin..! Ne zaman seni düşünsem umudumun yeşil iklimlere yol aldığını ? Alt tarafı sensin..?

Şimdi beni sorguluyorsun yüreğine, ve kendini. Belki de ben nerede yanlış yaptım diyorsun.. Neden böyle oldu. Oysalarla başlıyor cümlelerin, o küçücük anlamsızlıkları özlüyorsun, her aynaya baktığında eksildiğini görüyorsun, susuyorsun olmuyor, konuşuyorsun olmuyor sanki herkes sana düşman.. Düşünmemeyi düşünüyorsun. Ama dedim ya herkes sana düşman, sevdiğim türkü çalınıyor bir yerde. Belki yeni bir insan vardır hayatında benden çok daha anlayışlı, seni paylaşabilen biri! Sırası gelmişken söyleyeyim, bende seni paylaşmayı öğrendim artık, her gece başka bir bedende..!

Pazar, Eylül 21, 2003 – 09:47 PM GMT
Gönderen: YasarAlp

About Adnan DAN

Aslında çokta özel biri değilim.. Biraz ukala olduğumu söylerler.. Bildiğimi anlayabilen insanlara sunmayı severim.. Sürekli sorgulama modundayım.. Neden dünyadayız, nereye gideceğiz, bu kadar basitmi yaşamak, vs. vs.. Cevaplarını bulamadığım onlarca sorum var.. Gerçekten dost bildiğim insanların sayısı bir elimin parmaklarının sayısını geçmez.. Onlarca insan arasında kendimi hep yanlız hissederim.. Ben insanım.. Adımı Adnan koymuşlar, soyadımsa zaten otomatik olarak eklenmiş DAN olarak.. Kuralları sevmem.. Ama uymak zorunda olduğumuda bilirim.. Sevmediğim öyle çok şey yapıyorumki, bu bana mutsuzluk veriyor çok zaman.. Birini sevmeyi, aşık olmayı, ona güvenmeyi çok istiyorum.. Olmayınca olmuyor, zorlamıyorum.. Hayat garip.. Ben o gariplik içinde yüzen biriyim işte..
background