Sitemizde 15 kategori'de 712 adet yazı yazılmış ve 223 yorum bulunmaktadır.

Mar 272016
 

Ruzgar Yonleri

Elimden uçtu kuşlarım birer birer.. Ne tutabildim, nede tutmak için bir çaba sarfettim.. İlk kez kaderim diyip boyun eğdim yaşadıklarıma.. Baştan belli idi bugunlerin yarınlara neler vereceği.. Kıpkırmızı bir sayfadan beyaz bir sayfa açmaya çalışmaktı çabam belkide.. Olmadı.. Olmasını beklemekte hata idi.. Yalanları örtpas etmek sinmiş üstüme.. Keskin kokular yaratıyor duygularımda.. Temizlemek için çok çaba sarfetmem gerekecek.. Ama bunuda temizliyeceğim.. Eskisi gibi tertemiz, mis kokulu duygularım çıkacak tekrar ortaya.. Bu sefer onları kirletmelerine izin vermiyeceğim..

Sevdaların ısmarlaması olurmu? Olmaz bilir ona göre yaşardım.. Sonra.. Olabilir diyip denedim.. Olmazmış.. Yine yeni baştan anladım.. Acı oldu ama öğrendim. Her yaşanan hatıranın insana öğreteceği birşeyler olduğunu öğrenmem gibi.. Bunun yaşla, tecrübe ile alakası yok.. Öğrenilcek birşeyler herzaman var.. Bazan acı çekerek, bazan gülümseyerek bazanda hem gülümseyip hem acı çekerek.. Her tecrübe yeni tortular oluşturarak kalbimizde..

Gezgin aşklar tepemizde.. Birinden ötekine umarsızca.. Kimin umurunda kim ne yaşamış, ne hissetmiş, ne ummuş ne bulmuş.. Herkes kendince bir parça koparır olmuş bir diğerinden.. Herkeze bir parça vermekten el kadar kalmış yürekler umursanmaz olmuş.. Eksilen her parça, eksiltendende birşeyler koparmış ne bilirlerki.. Eğlence diye görülen aşklar sarmış heryanı.. Öylesine kolay aşık olunuyor, öylesine kolay terkedilmeler oluyorki… Nerde ferhatla şirin, nerde kerem ile aslı.. Yoksa sadece masallardamı oldu onlar.. Eğer sadece masallarda var idiyseler ben o masallarda olmak istiyorum.. Böylesi gerçek denen ne aşkları nede yaşamları istiyorum..


Ekinler ekiyorum yüreğime yeniden.. Filizler verdiğinde yüreğim, ürünlerini topluyacak yeni bir çiftçisi geldiğinde; toplanmalık.. Öylesine özel bir çiftçi.. Bereketli yürek topraklarımdan en özel duygularımı toplayacak.. Ne topladığını bilecek ve gözünün nuru gibi bakabilecek onlara.. Acaba çıkacakmı böyle biri? Beni anlayacak.. Kendini bana anlatabilecek.. Yoruldum.. Çok yoruldum.. Huzuru kim verecek bana?

Çakallar dolmuş etraf.. Açgözlülükle, doymak bilmez beyinleri ile duygu çakalları.. Dayanamaz olmuş bu çakallar parlayan bir duygu yumağı gördüğünde.. Işığı sönene kadar sömüren.. Dayanamıyorlar sevginin, saflığın ışığına.. Kirliler çünkü.. Pislik içinde yüzmekten katlanamaz olmuşlar güzelliklere..

– Ado..

-/ hı?

– neler oluyor?

-/ sence?

– bilsem sana sorarmıyım?

-/ sorma o zaman.. oku yazılanları anlarsın..

– okudum..

-/ eee..

– toparla kendini.. sen bu değilsin.. daha kötülerini gördün..

-/ …..

– seni seviyorum..

-/ bende seni..

Yazar: Adnan DAN
Yazım Tarihi: 23 Kasım 2012


About Adnan DAN

Aslında çokta özel biri değilim.. Biraz ukala olduğumu söylerler.. Bildiğimi anlayabilen insanlara sunmayı severim.. Sürekli sorgulama modundayım.. Neden dünyadayız, nereye gideceğiz, bu kadar basitmi yaşamak, vs. vs.. Cevaplarını bulamadığım onlarca sorum var.. Gerçekten dost bildiğim insanların sayısı bir elimin parmaklarının sayısını geçmez.. Onlarca insan arasında kendimi hep yanlız hissederim.. Ben insanım.. Adımı Adnan koymuşlar, soyadımsa zaten otomatik olarak eklenmiş DAN olarak.. Kuralları sevmem.. Ama uymak zorunda olduğumuda bilirim.. Sevmediğim öyle çok şey yapıyorumki, bu bana mutsuzluk veriyor çok zaman.. Birini sevmeyi, aşık olmayı, ona güvenmeyi çok istiyorum.. Olmayınca olmuyor, zorlamıyorum.. Hayat garip.. Ben o gariplik içinde yüzen biriyim işte..
background