Sitemizde 15 kategori'de 709 adet yazı yazılmış ve 88 yorum bulunmaktadır.

Tem 172016
 

resimAsker onurdur bir ülke için, gururdur.. Bir ülkenin ayakta durması için en belirleyici etkendir.. Bizim ülkemizde ise çok daha farklı bir konumdadır.. En azından düne kadar.. Bir askerimizin kafası halk tarafından kesildiğinde bu ülke onuruda, haysiyetiide kaybetti..

Bu konuda yazacak çok şeyim var.. Ama daha sonra yazacağım.. Benim yazacaklarım yerine biraz evvel Ekşi Sözlükte bu konu ile ilgili açılmış başlığı ve yazıyı vereceğim.. Güzel anlatmış yazan.. Ben daha sonra kendi düşüncelerimi ayrıca dökeceğim bu konuda yazarak burada..

Buyrun Ekşi Sözlükteki yazı..

fotoğrafın sansürsüz halini gördüm.
keşke görmeseydim, hiç haberim olmasaydı.
boğazı kesilmiş genç bir asker var, bedeni yatıyor, üniforması sıyrılmış, karnı açılmış, kolları bir şeye uzanacakmış gibi kalmış öyle, cansız bedeni ezmeyi bekleyen bir de tekme var üzerinde.

hem de şu güya yabancıların hayran kaldığı boğazın orta yerinde. öylece yatıyor bedeni çocuğun. tartışılıyor bir de bu genç beden üzerinden. iyi mi oldu kötü mü diye.

inanamıyorum aklım almıyor, kalbim yerinden çıkıcak sanki. yutkunamıyorum bile, boğazım kuruyor. su alacağım dizlerimin bağları çözülmüş gücüm yok. unutmak istiyorum beceremiyorum. nasıl uyuyacağım bilmiyorum.

bu ülkede bulunmak bunu yapabilen adamlarla aynı haklara sahip olmak, yolda karşılaşmak, bana bakmaları, göz göze gelecek olmak, onların dükkanlarının önünden geçmek, bu insanlara iyi günler diyecek olmak, bana acı veriyor. oturdum ağlıyorum.

korktuğumdan değil ağlamam, korkmuyorum ‘bir gün benim de başıma gelirse ya’ diye korktuğumdan üzülmüyorum.
çaresiz olduğumdan.
elimden bir şey gelmeyeceğini bilsem de eğer orda olsaydım beceremeyeceğimi bile bile savunurdum ne pahasına, şu sahneyi görmeyecek olmak bile bana yeterli olurdu. ama yok. bunları değiştiremeyeceğimi biliyor olmaktan. ağlıyorum

halk yapıyor bunu. hani şu demokrasi özgürlük, dayanışma, halkın mutluluğu, iradesi geleceği dediğimiz halk?
herşeyi uğruna yaptıkları şu halk dediğimiz insanlar bunlarmış meğer. sağlığına kavuşturayım diye uğruna gençliğimi gömdüğüm, sınıra gidiceksin kilis’e gidiceksin hizmet götüreceksin dendiğinde uğruna boyun eğdiğim ülkenin öbür ucuna gönderildiğim halkmış bu hem de.
bunun için miydi herşey?

o bedeni yaşatmak için, sadece tek bir hücresine hakim olabilmek için, bu adamların sülelasinin okumadığı kadar kitap okudum, tek bir zerresine aman bir şey olmasın diye dirsek çürüttük lan biz, yıllarca eğitim aldık, şu can’ı yaşatabilelim diye. bu mu? bu kadarcık mı? sen tek hamlede kıy diye miydi tüm bunlar?

bir bedeni döndüreceğim diye sırtımdan terler akıyor benim orospu çocukları. aklımız çıkıyor yaşatmak için, beynimden her türlü olasılık, her okuduğum bilgi tek tek heyecanla korkuyla panikle geçiyor aman bir şey olmasın diye. aman canı acımasın diye.
siz nasıl yapabildiniz bunu ona? ufacık bile tereddüt etmeden.

Kafası Kesilen Asker ve babası

Kafası Kesilen Asker ve babası

can lan bu, hayalleri var geleceği var, sevdiği kız var, bir zamanların düştüğünde ağlayan küçük çocuğu var bu cansız bedende.
kimbilir nasıl korktu o anlarda, düşünmek dahi istemiyorum nefesim daralıyor.
teröriste korkusuzca göğüs geren dağ gibi adamı, en gafil, en sığındığı anda, en beklemediği anında kahpece vahşetinizle öldürdünüz.
sen bunu ona nasıl yaptın? ya nasıl?


kıyametini ve sonunu vermek hem de adice pislikçe ve acı çektirerek, bu kadar nasıl kolay?
aklım almıyor, acı çekiyorum. bir gün aklımın alabilecek olmasından alışmaktan çok korkuyorum.

zavallılar bir de kollarını kaldırmış teslim oluyorlardı en son gördüğümde, beyaz bayrak çekiyorlar güya çok normal insanlar varmış gibi karşılarında. etrafa göstererek silah bırakıyorlar.
ne bilecekler boğazlarının kesilip sosyal medyada cansız bedenlerinin üzerinden konuşulacağını.

artık bana yaşamak ağır geliyor burada, yok mu bir yer alıp başımı gitsem, şu ülkeden bir gram haber alamayacağım bir yere sonsuza dek.

artık ne bu ülkeye hizmet etmek ne sokaklarında dolaşmak, ne burada aşık olmak ne de çoğalıp nesillere bırakmak buraları,
ne insanlara iyi davranmak ne de bu ülkenin oksijenini istiyorum bedenimde. hiçbiri gözümde yok.
burnumun dibinde olan olay, gözlerimin önünden gitmiyor.

ezan sesinden korkuyorum artık, bana burada yaşadığımı hatırlattığı için, biri gelip tekbirle bir şeyler yapacak sanki her an.

ezan sesi sevmiyorum ben, din falan da istemiyorum. ben dinsiz olayım, dinsiz denilsin bana.
bela lanet okuyacağım ancak kahin değilim. zamanı geriye alma gücüm olsa şu bedeni kurtarabilsem keşke. o da yok.
ağlıyorum ancak mal gibi. yine mal gibi hayatıma devam edeceğim hem de. en boktanı bu.
hayatımın da hayallerimin de içine ettiniz.
ne zaman kendime güzel dünya yaratayım diyorum içine ediliyor burada. hiçbir güzel neden bırakılmadı yaşamak için.
ülkeniz de batsın siz de batın köprünüz de batsın.
ben artık o köprüden nasıl geçeceğim ya? denizin pırıltısını iki gram göreceğim diye arabayı sağa çekip yavaştan nasıl ilerleyeceğim? şu vahşetin üzerinden geçip müziğin sesini açıp hayat güzel lan diye iç mi geçireceğim?
midem bulanıyor, kusmak istiyorum.
kahretsin hepinizi.
lanet okuyacağım ama içinde bunların inandıklarının, uğruna boğaz kestiklerinin adı geçiyor diye söyleyemiyorum. umudum vardı hep ama artık bitti.
benim için bu kadarmış. inancım yok. azınlığı, sizi burada bırakıcak olmak, teslim etmek sanki bunlara yarı yolda bırakmak gibi.
keşke bir şeyler elimden gelse. ama onu da yapamıyorum.
omuzlarımdaki yükü atıp kaybolacağım. yapamadım.
özür dilerim.

Yazının Linki: https://eksisozluk.com/entry/61752949

Ekşi sözlükteki yazıda video yada resim yoktu.. Buyrun Videolarıda ben ekleyeyim bu konudaki..

 

About Adnan DAN

Aslında çokta özel biri değilim.. Biraz ukala olduğumu söylerler.. Bildiğimi anlayabilen insanlara sunmayı severim.. Sürekli sorgulama modundayım.. Neden dünyadayız, nereye gideceğiz, bu kadar basitmi yaşamak, vs. vs.. Cevaplarını bulamadığım onlarca sorum var.. Gerçekten dost bildiğim insanların sayısı bir elimin parmaklarının sayısını geçmez.. Onlarca insan arasında kendimi hep yanlız hissederim.. Ben insanım.. Adımı Adnan koymuşlar, soyadımsa zaten otomatik olarak eklenmiş DAN olarak.. Kuralları sevmem.. Ama uymak zorunda olduğumuda bilirim.. Sevmediğim öyle çok şey yapıyorumki, bu bana mutsuzluk veriyor çok zaman.. Birini sevmeyi, aşık olmayı, ona güvenmeyi çok istiyorum.. Olmayınca olmuyor, zorlamıyorum.. Hayat garip.. Ben o gariplik içinde yüzen biriyim işte..
background