Sitemizde 15 kategori'de 619 adet yazı yazılmış ve 78 yorum bulunmaktadır.

Kas 242016
 

aziz-nesin-kazan-toreni1957 yılında Bordighera (İtalya)-Mizah yazarları arasında düzenlenen ”Beynelminel Hikaye Müsabakası”nda hikaye dalında ”YILIN BİRİNCİLİĞİ”ni almış üstelik rahmetli Aziz Nesin bu ödülü bir önceki yıl aynı yarışmada yine 1.likle kazanmış, kimseye kaptırmamış ve aynı yıl karikatür alanında ise rahmetli karikatürist Turhan Selçuk 1.lik ödülüne layık görülmüş.

Birbirinden gülünç 24 kısa mizahi öyküden oluşmakta ve kitaba adını veren öykü ise ilk öykü olarak karşımıza çıkmakta.Kitaba adını veren öykümüz; kitabın ilk basım tarihini 1957 olarak gözönüne alırsak o yıllarda yapılan açılış törenlerinde şampanyalı, ıstakozlu, havyarlı lüks ziyafetlerdeki insanların gelsin karides gitsin havyar mantığıyla ziyafetlere katılmaları, yiyecekleri tüketirken ne açılışın nedeninin ne de konuşmacının ne dediğinin önemli olmaması hususunu mizahi şekilde ele alıyor ve ismine yakışır şekilde, açılış törenimizin konusunu ise bir elektrik santralinin dördüncü kazanının yerine konması oluşturuyor; ama kazanın, davetlilerin geliş nedeni olan lüks ziyafet masalarını donatan yiyeceklerin yapıldığı kazan mı yoksa davetlilerin tahminlerince çamaşır kazanı mı olduğu belli değil; amaaan canım sen de! yemek, ziyafet olsun da açılışın, gelen gidenin, kazanın ne önemi var.

Ayrıca belirtmem gerekirse ”Yaşasın Züğürtlük” ve ”Verem Olmak Lazım” adlı iki öykü de en beğendiklerim arasında.Yaşasın Züğürtlük, paran mı var derdin varı bize en anlatılır şekilde mizahlaştırarak anlatırken, Verem Olmak Lazımise kışı sıcak yuvasında geçirmek adına bir vatandaşın belediyeden kömür almak için gereken bürokratik engeli aşabilmek adına işi verem olmaya hatta ölüme vurmaya kadar götürmesini ve en sonunda mizahi şekilde eleştiri oklarını fırlatmasını konu alıyor.

Kitabı Alttan Okuyabilirsiniz

Kitabı alttaki butonlardan indirebilirsiniz

   PDF Olarak İndir     Epub Olarak İndir

About Adnan DAN

Aslında çokta özel biri değilim.. Biraz ukala olduğumu söylerler.. Bildiğimi anlayabilen insanlara sunmayı severim.. Sürekli sorgulama modundayım.. Neden dünyadayız, nereye gideceğiz, bu kadar basitmi yaşamak, vs. vs.. Cevaplarını bulamadığım onlarca sorum var.. Gerçekten dost bildiğim insanların sayısı bir elimin parmaklarının sayısını geçmez.. Onlarca insan arasında kendimi hep yanlız hissederim.. Ben insanım.. Adımı Adnan koymuşlar, soyadımsa zaten otomatik olarak eklenmiş DAN olarak.. Kuralları sevmem.. Ama uymak zorunda olduğumuda bilirim.. Sevmediğim öyle çok şey yapıyorumki, bu bana mutsuzluk veriyor çok zaman.. Birini sevmeyi, aşık olmayı, ona güvenmeyi çok istiyorum.. Olmayınca olmuyor, zorlamıyorum.. Hayat garip.. Ben o gariplik içinde yüzen biriyim işte..